Wielrennen vanuit Costa Teguise: 5 routes en beklimmingen

Lanzarote is al decennia een winterbestemming voor wielrenners. Club La Santa ontvangt sinds de jaren 80 het hele jaar door fietsers, de Ironman staat sinds 1992 op de kalender, en de rustige wegen, het droge weer en de mix van vlakke kusttrajecten en vulkanische beklimmingen maken het eiland een van de beste plekken in Europa voor een trainingsweek. Costa Teguise is een van de beste uitvalsbases voor wielrennen op het eiland: je rolt vanuit de voordeur zo op lege kustwegen richting het noorden, je wijst naar het zuiden voor het Ironman-parcours of je klimt binnen 20 minuten trappen rechtstreeks de noordelijke bergen in.

Deze gids behandelt vijf wielerroutes vanuit Costa Teguise, van een vlakke herstelrit tot een Ironman-proeverij van 140 km. Afstanden en hoogtemeters zijn gemeten vanaf het centrum van Costa Teguise via de Google Maps fietsroute, en elke kaart hieronder toont de volledige route, zodat je het exacte tracé vanaf de villa kunt zien.

Waarom is Costa Teguise goed voor wielrennen?

Drie redenen. Ten eerste: de ligging. Costa Teguise ligt aan de LZ-1, de kustweg, die vrijwel verkeersvrij noordwaarts loopt via Arrieta naar Orzola. Dezelfde weg zuidwaarts brengt je naar Arrecife en het Ironman-parcours via Tias en Puerto del Carmen. Het binnenland is 10 minuten trappen verderop via Teguise. Je zit nergens vast.

Ten tweede: de klimmen beginnen op een paar kilometer van de voordeur. Tabayesco, de langste klim van het eiland, is 20 km warmdraaien verderop. De weg omhoog naar Teguise levert je 200 hoogtemeters op voordat je de gemeentegrens van Costa Teguise hebt verlaten. Femes, de steilste klim, ligt verder weg, maar is haalbaar op een echte dag in het zadel.

Ten derde: de logistiek is simpel. De Spar-supermarkt ligt op 3 minuten lopen voor voeding, elektrolyten en een snelle koffie voor vertrek. Het vliegveld is 15 minuten met de auto als je met je bike box landt. Parkeren bij de villa is voor de deur, dus de auto inladen voor ritten die elders beginnen gaat snel.

Route 1: Vlakke kust naar Orzola (makkelijk, ~50 km)

De herstelrit. Rol vanuit Costa Teguise de LZ-1 op richting het noorden. De weg volgt de kust door Guatiza, Mala en Arrieta helemaal tot Orzola aan de bovenkant van het eiland. De heenweg is ongeveer 25 km goed asfalt, met een vlak verloop (een paar lage golven, niets aanhoudends) en de Atlantische Oceaan de hele rit aan je rechterkant.

Orzola is de veerhaven voor La Graciosa. Stop voor een koffie en een tortilla in een van de havenbars en rol dezelfde weg terug. Heen en terug vanaf Costa Teguise is ongeveer 50 km met minder dan 150 hoogtemeters, dus vrijwel helemaal vlak.

Geschikt voor: hersteldagen, de eerste rit van je trip, fietsers die aan de wind moeten wennen. De terugweg gaat ‘s middags meestal tegen een noorderwind in, dus vertrek vroeg of geniet van de rugwind op de heenweg en accepteer het zwoegen op de terugweg.

Route 2: Famara en westkust-lus (~65 km, 600 m)

Ga vanuit Costa Teguise landinwaarts omhoog naar Teguise (10 minuten trappen, 180 hoogtemeters, genoeg om de benen wakker te maken). Daal Teguise uit via de LZ-30 en LZ-402 naar Soo en ga door naar Caleta de Famara aan de noordwestkust. Dit stuk is vlak en snel, vaak met de passaatwind in de rug.

Famara is de surf- en kitesurfhoofdstad van Lanzarote, aan de voet van de Risco de Famara, de kliffen die boven het strand uittorenen en de hele rit de horizon bepalen. Ze reiken tot 671 meter bij de Penas del Chache, het hoogste punt van het eiland. Drink wat, keer om en kom terug via Tiagua en Tahiche naar Costa Teguise. Ongeveer 65 km met 600 hoogtemeters.

Geschikt voor: renners die klimmen willen combineren met snelle vlakke stukken. De Famara-kliffen bieden een van de meest dramatische uitzichten van het eiland. Als je later in de week traillopen wilt doen, is dit een goede verkenning van het parcours van de Famara Total Trail.

Route 3: Wijngebied La Geria-lus (~80 km, 750 m)

Het zuiden is waar Lanzarote ophoudt op de Atlantische Oceaan te lijken en er gaat uitzien als de maan. Rijd Costa Teguise uit via Tahiche en Mozaga en duik La Geria in via de LZ-30. Dit is de vulkanische wijnregio waar de stokken groeien in afzonderlijke kuilen met steenmuurtjes in zwart lapilli-grind, een van de vreemdste landbouwlandschappen van Europa.

De weg stijgt zacht door de wijngaarden, langs tientallen bodegas, en bereikt zijn hoogste punt bij Uga. Vanuit Uga rol je omlaag naar Yaiza en keer je terug via Tias en de kust naar Arrecife, en vandaar noordwaarts naar Costa Teguise. Zo’n 80 km met 750 hoogtemeters.

Geschikt voor: een volle dag met gestaag klimmen, fotostops en een wijnproeverij op het keerpunt, als je die week niet aan een koers doet. Dit is ook het gebied waar de Wine Run Lanzarote en het fietsparcours van de Ironman beide doorheen gaan.

Route 4: Koningsrit Tabayesco en Mirador del Rio (~70 km, 1.100 m)

De zwaarste rit van de vijf en het beste uitzicht van Lanzarote aan de top. Rol noordwaarts op de LZ-1 via Guatiza, Mala en verder naar Arrieta. In Arrieta sla je linksaf op de LZ-207 en begin je aan de Tabayesco-klim. Dit is de langste klim van het eiland: 9,6 km aan 5,5% gemiddeld, met een paar rampen die in het midden de 10% raken. De weg is een smal dalpad met nagenoeg geen verkeer. Geiten, steenmuurtjes, landelijk Lanzarote op zijn stilst.

Eén ding om te weten over de LZ-207: vlak voor de top, waar de weg bij de Mirador de Haria op de LZ-10 uitkomt, liggen een paar grote betonblokken dwars over het asfalt. Je moet afremmen, er langs slalommen of even afstappen. Het verrast renners één keer, geen twee keer.

Boven aan Tabayesco kom je op de LZ-10 bij de Mirador de Haria. Sla rechtsaf en rol omlaag naar Haria zelf, het mooiste dorp van het eiland, met palmen en witgekalkte huizen. Vanuit Haria klimt de weg opnieuw (zachter dit keer) omhoog naar de Mirador del Rio, het uitkijkpunt op de klif dat Cesar Manrique ontwierp. Op 475 meter boven zee ligt het hele eiland La Graciosa onder je aan de overkant van de zeestraat. Dit is het uitzicht waar de locals alle toeristen naartoe sturen, en jij hebt het op de zware manier verdiend.

Vanaf Mirador del Rio is de afdaling je beloning. Duik de haarspeldbochten af naar Ye, ga door naar Orzola op zeeniveau en rijd terug via de LZ-1 langs de kust naar Costa Teguise. Zo’n 70 km met in totaal 1.100 hoogtemeters. Het is niet de langste dag van de week, maar bijna alle hoogtemeters zitten tussen Arrieta en Mirador del Rio, dus de rit voelt zwaarder dan het cijfer doet vermoeden.

De Tabayesco-klim is al jaren een Strava-segment. Wil je je tijd vergelijken met andere renners? Het Strava-segment van Tabayesco heeft tienduizenden pogingen van fietsers wereldwijd.

Geschikt voor: fitte renners, Ironman-training, iedereen die één grote dag wil. Vertrek vroeg (voor 09:00) om de hitte op de klim te ontlopen, neem twee bidons mee en eet voordat je gaat klimmen. Er is een café in Haria en nog een in de Mirador del Rio zelf om halverwege bij te tanken.

Route 5: Proeverij van het Ironman-parcours via Femes en El Golfo (~140 km, 1.400 m)

Voor renners die zich voorbereiden op Ironman Lanzarote of wie een volle dag wil op de beroemde klimmen van het zuiden. Dit is niet het volledige 180 km Ironman-parcours, maar het pakt Puerto del Carmen, Playa Blanca, de Femes-klim, El Golfo en de wijngaarden van La Geria mee, oftewel het grootste deel van de tweede helft van het fietsonderdeel van de Ironman.

Rijd zuidwaarts vanuit Costa Teguise via Arrecife en Tias naar Puerto del Carmen, waar het Ironman-fietsparcours officieel start. Volg daarvandaan de kust verder naar het zuiden via Playa Blanca aan de zuidpunt van het eiland. De Femes-klim begint bij de rotonde van Papagayo ten noorden van Playa Blanca: 5,6 km aan 6% gemiddeld, met een laatste kilometer die op de slothaarspelden boven de 15% uitkomt. Hier sneuvelen soms Ironman-dromen.

Vanaf de top van Femes daal je terug richting de kust en rijd je noordwaarts naar El Golfo, het dorp met de groene lagune aan de westkust. Daarna snijd je landinwaarts door de vulkanische wijngaarden van La Geria en keer je terug naar Costa Teguise via Tias en Tahiche. Zo’n 140 km met 1.400 hoogtemeters. Reken op een stevige noordenwind in het gezicht de hele weg terug vanaf El Golfo, dat is de echte reden waarom het Ironman-parcours als een van de zwaarste op de kalender geldt. Het volledige Ironman-fietsparcours klimt meer dan 2.500 meter over 180 km, dus dit blijft een proeverij in plaats van een volledige simulatie, maar het pakt de bepalende stukken mee.

Geschikt voor: Ironman-training, renners die Femes als Strava-doel nemen, iedereen die wil kunnen zeggen dat hij het zuiden van het eiland heeft gereden. Neem veel water en eten mee, er zijn minder cafés zodra je het zuiden ingaat en El Golfo zelf heeft er maar een handvol.

Wil je alle routegegevens, dan heeft cyclinglocations.com het Ironman Lanzarote fietsparcours met GPX. Epic Road Rides heeft gedetailleerde gidsen van de meeste grote Lanzarote-lussen met downloadbare bestanden. Komoot’s Top 10 wielerroutes op Lanzarote is ook een goed beginpunt om routes te plannen.

Welke uitrusting heb ik nodig voor wielrennen op Lanzarote?

De fiets: elke moderne racefiets komt prima uit op Lanzarote. De wegen verkeren over het algemeen in goede staat, vooral de hoofdroutes. Een compact of sub-compact crankstel maakt Tabayesco en Femes merkbaar aangenamer. Als je je eigen fiets meeneemt: budgetmaatschappijen naar de luchthaven van Lanzarote (ACE) accepteren fietskoffers tegen een toeslag.

Kleding: shirt, broek, armstukken en een regenjas of gilet voor de afdalingen. De ochtenden in het noorden kunnen koel zijn (12-15 °C in de winter) en de afdaling van Mirador del Rio is snel en winderig. Middagritten in de zomer vragen om factor 50 zonnebrand op elk stukje bloot vel.

Banden: 25 of 28 mm is standaard. Het wegdek is meestal glad, maar een bredere band geeft comfort op de lange dagen. Tubeless helpt als je onderweg lekke banden wilt voorkomen, maar met binnenbanden kom je ook prima weg.

Drinken en eten: minimaal twee bidons voor elke rit boven de 40 km. Vul ze in de zomer helemaal en plan cafépauzes in. Er zijn cafés in Haria, Mirador del Rio, Teguise, Famara, Yaiza en Uga, maar lange stukken weg daartussenin hebben niets.

Verlichting: niet nodig als je bij daglicht rijdt, en dat moet je doen. De wegen van Lanzarote zijn ‘s nachts nauwelijks verlicht en de wind maakt fietsen in het donker onaangenaam.

Waar verblijf je voor een wielerweek op Lanzarote?

Costa Teguise is een van de beste uitvalsbases voor wielrennen op Lanzarote. Je hebt directe toegang tot de LZ-1 langs de kust naar noord en zuid, tot de binnenlandse klimmen via Teguise en je bent 20 minuten met de auto zowel van de Ironman-start in Puerto del Carmen als van het startpunt van de Famara-lus. Het vliegveld is 15 minuten rijden voor de logistiek van je fietskoffer.

Casa Los Alisios heeft een aparte, afsluitbare opslagruimte waar je racefietsen tussen ritten door veilig staan. Parkeren is voor de deur, dus fietsen in een auto laden voor een rit die elders begint is drie minuten werk, geen twintig. De villa is gelijkvloers, wat meer uitmaakt dan je zou denken na een dag van 140 km met 1.400 hoogtemeters: je wilt op dat moment geen fiets de trap op sjouwen.

De volledig uitgeruste keuken regelt de voeding: pasta de avond ervoor, havermout en eieren ‘s ochtends, herstelvoeding achteraf. De Spar is 3 minuten lopen voor last-minute boodschappen. De 1 Gb WiFi met ethernet-backhaul uploadt je ritdata en laat je Zwift-sessies of een coach-call doen op rustmiddagen. Drie slaapkamers en een uitschuifbaar tweepersoonsbed laten tot 6 personen slapen, zodat de hele groep onder één dak past, zoals trainingskampen meestal werken.

Voor hersteldagen ligt Playa El Ancla op 10 minuten lopen van de villa voor een koud zeebad, een van de simpelste vormen van actief herstel voor vermoeide benen. Het Nationaal Park Timanfaya is een goede halve-dag-tocht met de auto op een niet-rijdag als de wind te erg wordt, en het parcours van de Famara Total Trail valt deels samen met een paar van de fietslussen als je hardlopen en fietsen wilt combineren. Valt je trainingsweek in het Ironman-seizoen, dan behandelt de Ironman Lanzarote accommodatiegids de logistiek van de racedag specifiek. En als je liever dikke banden dan smalle banden rijdt, dekt de mountainbikegids voor Lanzarote de trailkant van het eiland.

Wanneer is de beste tijd om te wielrennen op Lanzarote?

November tot maart is het hoogseizoen voor wielrenners. De temperaturen blijven tussen 18 en 22 °C, de wind is lichter dan in de zomer en regen is zeldzaam. Dit is wanneer Club La Santa en de meeste Europese trainingskampen draaien.

April en mei zijn warm en droog, en de Ironman eind mei brengt duizenden triatleten naar het eiland. De wegen worden drukker met profs en age-groupers die het parcours verkennen.

Juni tot september is heet (26-30 °C) en winderig. Vroeg vertrekken is essentieel. ’s Middags rijden in de zomer is zwaar op de blootgestelde stukken.

Oktober is een goede tussenmaand, vooral begin oktober als de Vuelta Ciclista a Lanzarote het eiland een weekend lang overneemt voor niet-competitief fietsen.

Welke week je ook kiest, check de windverwachting voordat je de richting van je route bepaalt. ’s Ochtends noord, ‘s middags zuid is een goede regel als de passaatwind waait, wat meestal zo is.